| |
 |
 |
 |
|
Wyżyna Tybetańska znajduje się w Azji Środkowej, w połudnowo-zachodniej części Chin. Ograniczona wysokimi górami (m.in. Himalaje). O powierzchni około 2 mln km2. Nazywana często "dachem świata", to największa i najwyżej położona wyżyna na Ziemi. Jej przeciętna wysokość wynosi 4500 m. Jest to także jedyne miejsce na naszej planecie o cechach równocześnie arktycznych i pustynnych. Istnieje tu około 1500 jezior i jeziorek o bogatej szacie roślinnej. Z dala od nich, na jałowym żwirze, roślin spotyka się niewiele. Typowym dla tego regionu zwierzęciem jest spokrewniony z krową jak. Powstała w wyniku trzeciorzędowych ruchów wynoszących, które spowodowały wydźwignięcie masywu tybet., wzdłuż uskoków brzeżnych, o ponad 4000 m. Zbudowana z różnorodnych skał, głównie wieku paleozoicznego i mezozoicznego. W strefie brzeżnej młode utwory wulkaniczne. Ruchy tektoniczne na Wyżynie Tybetańskiej trwają do dziś (częste trzęsienia ziemi). Klimat Wyżyny Tybetańskiej jest wybitnie kontynentalny. Średnie temperatury zimą wahają się w granicach od +9 do -13°C (choć często zdarzają się mrozy poniżej -20°C), zaś latem średnie temperatury utrzymują się w zakresie od +10 do +27° z dużą amplitudą między dniem i nocą. Granica wiecznego śniegu przeciętnie na wysokości około 5800 m. |
|
 |
 |
|