Bajkał bywa nazywany "Perłą Syberii" lub "Błękitnym okiem planety". Dla rdzennej ludności na zawsze pozostanie "morzem". Jest najgłębszym jeziorem na kuli ziemskiej i zarazem największym zbiornikiem słodkiej wody (1/5 zasobów świata). Gdyby wypuścić wodę z Bajkału przez ujście Angary, jedynej rzeki, która z niego wypływa, proces ten potrwałby 400 lat.
Jezioro powstało przed milionami lat w rozpadlinie pochodzenia tektonicznego, która nadal poszerza się kilka milimetrów rocznie. Nad Bajkałem panuje swoisty mikroklimat, charakteryzujący się dużą liczbą dni słonecznych w roku. W przezroczystych wodach jeziora żyje wiele gatunków zwierząt, z których najciekawsze są nerpy - słodkowodne foki. W celu ochrony jeziora i otaczającej go tajgi utworzono Nadbajkalski Park Narodowy. Bajkał w południowej części rosyjskiej Syberiii to najgłębsze jezioro świata, o głębokości 1741 metrów. Znajduje się w nim aż jedna piąta światowych zasobów niezamarzniętej słodkiej wody. Bajkał słynie z wyjątkowej przejrzystości oraz ogromnego bogactwa flory i fauny. Żyją tu m.in. unikatowe foki słodkowodne. Jezioro odkryli w 1643 roku Rosjanie. Odgrywa ono dużą rolę w handlu pomiędzy Rosją a Chinami.