| |
 |
 |
| |
|
 |
|
 Pustynie nie zawsze wyglądają jak rozległe morza piasku. W Mongolii w Azji Środkowej znajduje się rozległy suchy step zwany pustynią Gobi. Nieco bardziej na zachód leży piaszczysta pustynia Takla Makan, co znaczy "nieprzebyta". Stnaowi ona największy w Azji obszar pokryty piaskiem. W tym skrajnie suchym klimacie nie ma w ogóle roślin, woda w bardzo nielicznych zbiornikach jest słona, a w morderczych burzach piaskowych giną całe karawany.  Gobi ma ponad 2 miliony km2 powierzchni. Tworzą ją głównie żwirowo-kamieniste górzyste i wyżynne mniejsze pustynie, półpustynie oraz suche stepy, rozdzielone pasmami wysokich gór. Większa część pustyni leży na wysokościach 900 - 1200 m n.p.m., oprócz tego licznie występują tam masywy górskie, przede wszystkim Ałtaju Gobijskiego. Klimat kontynentalny, latem temperatura sięga 45°C, a w zimie dochodzi do - 41°C. Roczne opady wynoszą od 50 do 200 mm w zależności od rejonu. Na Gobi brak jest stałych rzek, liczne są natomiast koryta rzek okresowych (do 70 km długości) zwanych sajrami. Obszary piaszczyste są nieliczne, skupione głównie przy środkowej części granicy chińsko - mongolskiej. W 1922-1923 ekspedycja paleontologiczna z Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku pod kierownictwem Roya Andrewsa odkryła w Bajn Dzak skamieniałe szkielety dinozaurów oraz, po raz pierwszy w historii, jaja dinozaurów. Późniejsze badania wykazały, że Gobi jest jednym z najbogatszych stanowisk późnokredowych dinozaurów i pierwotnych ssaków na świecie. Bardzo duże znaczenie w poznaniu gobijskich skamieniałości miały wyprawy polskie pod wodzą prof. Kielan - Jaworowskiej. |
|
 |
 |
|
)
)