 Wielki Kanion, w północno-zachodniej Arizonie w USA to monumentalne dzieło rzeki Kolorado. Odkryty 1540 przez konkwistadora hiszpańskiego G.L. de Cardenasa. Około 60 milionów lat temu na tym obszarze znajdował się ogromny płaskowyż Kaibab rozdzielający dwa systemy rzeczne: pierwotną rzekę Kolorado na wschodzie i Hualapai na zachodzie. Z biegiem czasu Hualapai zmieniła swój bieg, wcinając się w płaskowyż. Proces ten postępował, aż wreszcie rzeka dotarła do pierwotnej Kolorado, z którą połączyła się, tworząc gigantyczną współczesną Kolorado.  Do czasu, kiedy została przegrodzona zaporą Glen Canyon, płynęła z prędkością około 30 km/h, dzień po dniu żłobiąc koryto i porywając z prądem miliony ton skał i gruntu na trasie swojego biegu. Ma długość 440 km, a w najgłębszym miejscu sięga 1600 metrów w głąb skorupy Ziemi, odsłaniając przed nami dwa miliardy lat z jej historii. Widoczne w ścianach warstwy osadów świadczą o tym, iż przez długi czas tereny te były zalane przez ocean. Każda seria warstw skalnych posiada inny odcień. Skały osadowe kanionu obfitują w skamieniałości, od pierwotnych glonów do drzew, od morskich muszli po szczątki dinozaurów. Czas powstawania kanionu szacuje się na około 10 milionów lat. Szerokość waha się od ok. 800 m (pod punktem widokowym Toroweap na North Rim - Północnej Krawędzi) do 29 km w najszerszym miejscu. Jest to największy przełom rzeki na świecie (jednak nie najgłębszy). |
)
)